Rola Kościoła!
Polecane strony:
Kościół Rzymski miał bardzo solidne podstawy. Duchowny, tytułujący się biskupem Rzymu, czyli papieżem, powoli zdobywał zwierzchność nad całym chrześcijańskim duchowieństwem. Nazwa „papież” po raz pierwszy pojawiła się w VI w. Fakt istnienia tego stanowiska pozwolił umocnić się Kościołowi i instytucja ta została wyniesiona na wyżyny, stając prawie na równi z cesarstwem. Duchowni tamtych czasów starali się okazać swoją wielkość, powielając ceremoniały znane i stosowane w cesarstwie, jak również bogate stroje i wiele innych spraw. Podobna na przykład była organizacja włości kościelnych i zakresu, na jakim oddziaływał Kościół. W ten sposób powstały diecezje, których rozkład pochodził z podziałów administracyjnych stosowanych w zachodniej części Imperium rzymskiego. Kościół posiadał również własne prawo i język urzędowy (używany w liturgii i piśmiennictwie religijnym) -łacinę. Liczne ustalenia i porządek, panujący w tej instytucji, przyciągały do siebie rzesze ludzi, spragnionych ładu i harmonii. Jednym z celów Kościoła było zdobycie jak największej ilości wyznawców, połączone z nawracaniem pogan. Wprowadzono więc pojęcie chrystianizacji – stosowano działalność misyjną, której obiektem docelowym były przede wszystkim najeżdżające Imperium plemiona barbarzyńskie. Dużą rolę w chrystianizacji odgrywały też zakony. Z inicjatywy Benedykta z Nursji powstał ruch zwany monastycyzmem, a więc zakonnicy nauczali ludzi jak żyć w czystości i cnocie, jak się modlić itd., oraz reguła zakonna, przejęta przez inne zakony. Zakładano klasztory – jednym z pierwszych był klasztor na Monte Cassino (św. Benedykt z Nursji – 529 r.). Niezależnie od rodzaju zakonu, mnichów obowiązywała praca w polu, nauka, medytacja i modlitwa. Zakonnicy rozbudowywali swoje opactwa, wznosili budynki gospodarcze, nauczali oraz współpracowali z przedstawicielami innych wspólnot.
Strony, które warto odwiedzić: